Wormsloe Historic Site Ticket: Eikenlaan en Tabby Ruïnes
Een Wormsloe Historic Site Ticket opent de poorten naar het Isle of Hope-landgoed dat werd gesticht door Noble Jones, waar een anderhalve mijl lange eikenlaan, gedrapeerd in Spaans mos, naar de oudste nog bestaande tabby-structuur van Georgia leidt. Voorbij de ruïnes kronkelen gemarkeerde natuurpaden door kwelders en bosgebieden naar een demonstratiegebied over het koloniale leven met acteurs in kostuum en een klein museumtheater. Tours langs de bezienswaardigheden van Savannah combineren het landgoed vaak met de rivierkade, hoewel tickets voor Wormsloe Historic Site ook los toegang bieden voor degenen die liever in een rustiger tempo verkennen.
De eiken werden geplant door een kleinzoon, niet door een stichter.
Noble Jones, een timmerman die in 1733 met James Oglethorpe aan boord van de Anne meevoer, heeft de laan die de plek nu definieert nooit gezien; de levende eiken langs de 2,4 kilometer lange oprijlaan werden in de jaren 1890 in de grond gezet om de geboorte van een nakomeling te markeren. De bomen zijn sindsdien hun gelegenheid ontgroeid.
Wat Jones wel heeft nagelaten, staat dichter bij het moeras: een versterkt huis van 'tabby', dat Lowcountry-beton van kalk, zand, water en oesterschelpen, opgetrokken in de jaren 1740 tegen de mogelijkheid van een Spaanse aanval vanuit Florida. Die tabby-ruïnes zijn het oudste staande bouwwerk in Savannah. Ze zijn bescheiden — muren tot middelhoogte, een hoek die nog steeds haaks is — en ze belonen eerder langzaam kijken dan fotograferen. Daaromheen oogt het landgoed als een werkend koloniaal landschap: een demonstratiegebied waar acteurs in kostuum gereedschap en touw maken, een klein museumtheater dat het eerste decennium van de kolonie Georgia schetst, en een natuurpad dat naar het zoutmoeras van de Skidaway River buigt. Een Wormsloe Historic Site Ticket geeft bezoekers toegang tot dit alles.
De betekenis is hier minder architectonisch dan continu. De familie Jones hield dit land meer dan tweeënhalve eeuw in bezit, en de staatshistorische site — 822 hectare die in 1973 werd geschonken — beslaat slechts een deel van het oorspronkelijke terrein; nazaten wonen nog steeds op het restant, wat de reden is dat de laan eindigt bij een hek in plaats van bij een huis. Weinig Amerikaanse landgoederen bewaren dat soort ononderbroken bezit, en nog minder laten het publiek door het midden ervan lopen. Het resultaat is een plek die zich verzet tegen het nette museumkader. Moerasgras rukt op. Spaans mos beladen de takken. Het interpretatieve programma neigt naar materiële cultuur — hoe tabby werd gemengd, hoe een kolonist een augustus in Georgia overleefde — in plaats van portretten en data.
Onder de bezienswaardigheden van Savannah ligt Wormsloe apart van de pleinen en herenhuizen van het historische district, zestien kilometer ten zuidoosten op Isle of Hope, en die afstand verandert het karakter volledig. Rondleidingen met een Wormsloe Historic Site Ticket en zelfstandige bezoeken beginnen beide bij de boog en volgen dezelfde groene corridor. Het is een koloniale ruïne, een arboretum bij toeval, en een langdurig debat van een familie met het tij, bij elkaar gehouden door schelpen en kalk.
6 uur
